Hoe je vintage kledinglabels leest en dateert (een complete, eerlijke gids)

Ik pak veel kledingstukken op. Overhemden, jassen, polo's, gebreide kleding. Sommige komen in bundels, andere spoor ik één voor één op. En elke keer, voordat ik naar de stof kijk, voordat ik de stiksels controleer, voordat ik zelfs maar de prijs overweeg, draai ik het kledingstuk om en lees ik het label. Het duurt ongeveer dertig seconden. En in die dertig seconden kan ik je meestal vertellen uit welk decennium iets komt, of de beschrijving accuraat is en of de prijs logisch is. Deze gids leert je precies hetzelfde te doen.

Het lezen van vintage kledinglabels is niet ingewikkeld. Er is geen geheime kennis. Het is een kleine reeks regels, een handvol belangrijke data en een beetje oefening. Zodra je weet waar je op moet letten, zul je nooit meer op dezelfde manier naar een tweedehands kledingstuk kijken. En dat is een oprecht nuttige vaardigheid, of je nu winkelt op een markt, rondkijkt in een vintage winkel of door online advertenties scrollt.

Waarom labels belangrijker zijn dan je denkt

Een label is een document. Het legt, vaak zeer nauwkeurig, de wereld vast waarin dat kledingstuk is gemaakt. De bestaande voorschriften, de handelsverdragen, de actieve vakbonden, de commercieel verkrijgbare stoffen. Elk van deze zaken is in de loop van de tijd veranderd op manieren die goed gedocumenteerd zijn. Een label is dus niet zomaar een merkindentificator. Het is een tijdstempel.

De praktische reden om hierom te geven is eenvoudig. Als je vintage koopt, wil je weten dat je ook echt vintage krijgt. Een kledingstuk dat wordt omschreven als "jaren '70 Ralph Lauren" heeft een heel andere prijs dan een exemplaar dat uit 1998 blijkt te komen. Het begrijpen van het label beschermt je. En als je ooit verkoopt, stelt accurate datering je in staat om met oprecht vertrouwen prijzen te bepalen en je stukken eerlijk te beschrijven, wat belangrijk is voor kopers.

Labels zijn ook verbonden met authenticiteit. Valse vintage is een reëel probleem, en het label is vaak de eerste plek waar een reproductie de fout in gaat. Het lettertype is iets verkeerd, de wassymbolen zijn te modern, het land van herkomst komt niet overeen met het tijdperk. Ik behandel authenticatie uitgebreider in mijn gids over hoe je nep vintage Ralph Lauren herkent, maar de basis begint hier.

De gouden regel voordat je begint

Dit is enorm belangrijk en bijna niemand vermeldt het duidelijk genoeg. Een label vertelt je de vroegste datum waarop een kledingstuk gemaakt zou kunnen zijn, niet de exacte datum en zeker niet de laatste. Toen een voorschrift veranderde, schakelden fabrikanten niet meteen van de ene op de andere dag labels over. Ze gebruikten eerst hun bestaande voorraad op. Dus een kledingstuk kan een label dragen dat technisch gezien één of twee jaar vóór de wijziging van het voorschrift dateert. En een merk neemt mogelijk pas lang nadat het officieel is geworden een nieuwe standaard voor zorgsymbolen over.

Wat dit in de praktijk betekent: behandel elke label aanwijzing als een "niet voor" datum. Controleer vervolgens ten minste twee of drie aanwijzingen voordat u een tijdperk vaststelt. Eén aanwijzing alleen is interessant. Drie aanwijzingen die naar hetzelfde decennium wijzen, geeft vertrouwen.

Het wasvoorschriftlabel: de meest bruikbare aanwijzing

In 1971 verplichtte de Amerikaanse Federal Trade Commission kledingfabrikanten en -importeurs om wasvoorschriften op kledinglabels te vermelden. Vóór 1971 waren wasvoorschriften optioneel. Sommige merken namen ze vrijwillig op, maar velen niet. Dit geeft ons een buitengewoon nuttige vuistregel.

Helemaal geen wasvoorschrift? Bijna zeker vóór 1971, en mogelijk veel eerder. Dit alleen dateert een stuk niet precies, maar het vertelt je wel iets belangrijks. In combinatie met andere aanwijzingen is het vaak de doorslaggevende factor.

Geschreven wasvoorschriften in eenvoudig Nederlands? Denk aan "machinewas warm, drogen in droogtrommel lage temperatuur." Dit duidt op de jaren '70. De FTC verplichtte wasvoorschriften, maar vereiste nog niet het op symbolen gebaseerde systeem voor Amerikaanse kledingstukken. Vroege wasvoorschriften bestonden alleen uit tekst.

Een mix van tekst en symbolen? Dan kijkt u waarschijnlijk naar iets uit de late jaren 70 tot en met de jaren 80. Het internationale zorgsymbolensysteem (ontwikkeld door Ginetex in Europa en geleidelijk overgenomen in Noord-Amerika) werd in deze periode ingevoerd. Merken bewogen zich met verschillende snelheden.

Alleen symbolen, geen geschreven instructies? Over het algemeen duidt dit op de jaren 90 en later, aangezien symbool-only wasetikettering steeds gebruikelijker werd op de markten.

Een belangrijke nuance: Europese merken volgden een iets andere tijdlijn. Het Ginetex wassymbolen systeem werd in 1963 in Europa geïntroduceerd, wat betekent dat sommige Europese kledingstukken uit het midden van de jaren 60 al symbolen droegen, terwijl Amerikaanse equivalenten helemaal niets hadden. De wasvoorschriftregel is dus het meest betrouwbaar voor in Amerika gemaakte stukken. Voor Europese vintage, zoek naast deze aanwijzing ook naar andere.

RN- en WPL-nummers: de fabrikant opzoeken

Op de meeste in Amerika gemaakte kledingstukken vindt u een RN-nummer (Registered Number) of een WPL-nummer (Wool Products Label number). Deze werden door de Federal Trade Commission uitgegeven om kledingfabrikanten, importeurs en distributeurs te identificeren. Het belangrijkste om te begrijpen is dat het nummer aangeeft wanneer het bedrijf zich heeft geregistreerd, niet wanneer het specifieke kledingstuk is gemaakt. Het geeft u dus een "niet vóór" datum, geen exact jaar.

Zo gebruikt u ze in de praktijk. Nummers die tussen 1952 en 1959 zijn uitgegeven, lopen van ruwweg 00101 tot 04086. Een vijfcijferig RN-nummer duidt over het algemeen op een kledingstuk dat in de jaren 60 of 70 is geproduceerd. Een zescijferig RN-nummer wijst op de jaren 80 of later. U kunt elk RN-nummer gratis opzoeken in de online database van de FTC (rfrn.ftc.gov), die u de bedrijfsnaam zal vertellen die de registratie had. Als het bedrijf niet meer bestaat, of in een bekende periode is opgenomen in een ander merk, verkleint dat uw datering verder.

WPL-nummers werken volgens hetzelfde principe en verschijnen specifiek op wolhoudende kledingstukken, en dateren in sommige gevallen van vóór het RN-systeem. Als u een WPL-nummer ziet en geen RN-nummer, is het kledingstuk waarschijnlijk uit de jaren 50 of eerder.

Vakbondslabels: een goudmijn voor Amerikaanse vintage

Als u Amerikaanse vintage uit het midden van de 20e eeuw dateert, zijn vakbondslabels buitengewoon nuttig. De International Ladies' Garment Workers' Union (ILGWU) was actief vanaf ongeveer 1900 en haar labels verschenen in Amerikaans gemaakte kleding tot in de late jaren 80 en vroege jaren 90. De Amalgamated Clothing Workers of America (ACWA) en de United Garment Workers of America (UGWA) waren ook actief in overlappende perioden.

Het ILGWU-label veranderde meerdere keren van ontwerp, en elk ontwerp komt overeen met een specifiek tijdsbestek. De labels gingen van een "AFL"-aansluiting naar een "CIO"-aansluiting en later naar een kenmerkend rood, wit en blauw ontwerp, waarbij elke verandering overeenkwam met een bekende historische periode. Het zien van "Amalgamated Workers of America" of simpelweg "Union Made" op een label suggereert productie tussen ongeveer 1934 en 1976. De aanwezigheid van een ILGWU-label überhaupt vertelt je dat het kledingstuk Amerikaans is gemaakt tijdens de actieve jaren van de vakbond. Het specifieke ontwerp vertelt je welk deel van die periode.

Voor herenkleding, waar ik bij Revaleur voornamelijk mee te maken heb, verschijnen vakbondslabels minder vaak dan op dameskleding, maar ze komen wel voor op pakken, jassen en zwaardere bovenkleding uit de jaren vijftig tot en met zeventig. Als je er een ziet, let dan goed op.

Land van herkomst: geografie lezen als geschiedenis

Waar een kledingstuk is gemaakt, zegt veel, omdat de wereldwijde productie in de loop der decennia drastisch is verschoven en die verschuivingen dateerbaar zijn.

• "Made in USA" of "Made in England" (of Frankrijk, Italië, Duitsland): De binnenlandse productie domineerde tot eind jaren zestig en in de jaren zeventig. Een "Made in USA" label op een kledingstuk met andere kenmerken van vóór de jaren zeventig is een sterke bevestiging van de leeftijd. Als het kledingstuk "Made in USA" vermeldt, maar al het andere eruitziet als jaren negentig, wees dan voorzichtig. Een deel van de Amerikaanse productie ging door, maar werd na de jaren tachtig steeds zeldzamer.
• "Made in Hong Kong", "Made in Taiwan", of "Made in South Korea": Deze duiden doorgaans op productie van de jaren 60 tot en met de jaren 80, aangezien deze economieën in die periode belangrijke productiecentra voor kleding werden.
• "Made in British Hong Kong": Deze specifieke formulering plaatst het kledingstuk vóór 1997, toen Hong Kong aan China werd teruggegeven. Handig voor het bevestigen van een datum vóór 1997.
• "Made in West-Duitsland": Dit kan niet van na 1990 zijn, toen de hereniging de aanduiding "West" overbodig maakte. Een zeer duidelijke historische markering.
• "Made in China," "Made in Bangladesh," "Made in Vietnam," "Made in Cambodia": Deze wijzen over het algemeen op de jaren 90 en later voor de meeste merken, wat de latere golf van productieverplaatsing weerspiegelt.

Eén voorbehoud: land van herkomst alleen is niet voldoende. Het verkleint het venster, maar hetzelfde land kan de productiebasis zijn geweest voor een merk over drie verschillende decennia.

Stofsamenstelling en het Woolmark: wat de vezels u vertellen

De vezels die op een label vermeld staan, vormen een extra bewijslaag, om twee redenen. Ten eerste bestonden bepaalde stoffen simpelweg niet tot specifieke momenten in de geschiedenis. Ten tweede veranderden de etiketteringsvereisten voor de stofsamenstelling in de loop van de tijd.

Vóór de jaren 60 was de stofsamenstelling helemaal niet verplicht op labels. Het zien van een gedetailleerde uitsplitsing van vezelpercentages betekent over het algemeen dat een kledingstuk uit de jaren 60 of later komt, toen contentetikettering standaard werd in de meeste westerse markten.

Het Woolmark-logo is een van de meest misbegrepen aanwijzingen in vintage datering, en ik zie het regelmatig verkeerd voorgesteld door verkopers. Het eerste Woolmark-logo, dat 100% zuiver scheerwol aangeeft, werd in 1964 geïntroduceerd. Als een kledingstuk het Woolmark-logo heeft, kan het niet van vóór 1964 zijn. Punt uit. Verkopers die een jas met Woolmark-label omschrijven als "jaren 40" zijn ofwel onwetend, of hopen dat u dat bent. Het Woolmark Blend-logo (voor blends met meer dan 60% wol) kwam nog later.

Synthetische vezels met specifieke merknamen zijn ook nuttige dateringsaanwijzingen. Nylon werd voor het eerst commercieel geproduceerd in 1939. Lycra (de merknaam voor spandex of elastaan) werd uitgevonden in 1959. Vroege synthetische stoffen verschenen vaak onder hun eigen merknamen: Dacron en Orlon waren Du Pont merknamen voor respectievelijk polyester en acryl, die veel werden gebruikt in de jaren 50 en 60. Het zien van deze namen op een label is een indicator van die periode. Tegen de jaren 70 en 80 hadden de generieke termen de merknamen grotendeels vervangen.

Het label zelf: materiaal, lettertype en constructie

De meeste handleidingen vertellen je wat het label zegt. Minder besteden aandacht aan wat het label is. Het fysieke label zelf draagt bewijs.

Oudere labels, met name uit de jaren '40 en '50, waren meestal geweven in plaats van bedrukt. Geweven labels kosten meer tijd en geld om te produceren, en werden beschouwd als onderdeel van de kwaliteit van het kledingstuk. De lettertypen neigden naar elegante script- of schreeflettertypen, wat de designgevoeligheid van die tijd weerspiegelde. Deze labels werden vaak in naden genaaid in plaats van met een losse steek bevestigd.

In de jaren 60 en 70 werden bedrukte satijnlabels gebruikelijker naarmate de massaproductie toenam. De lettertypen werden gevarieerder en weerspiegelden vaak de grafische designtrends van die periode. Mod-era labels uit het midden van de jaren 60 hebben vaak een zeer herkenbare uitstraling: gedurfd, geometrisch, soms in felle kleuren.

Vanaf de jaren 80 werden labels groter en meer merkbepalend. Dit is het tijdperk waarin merken als Ralph Lauren, Tommy Hilfiger en Lacoste het label begonnen te gebruiken als een uiting van identiteit. Grote geweven logo's, meerdere binnenlabels, merkhanglabels. Als u een Ralph Lauren-stuk met een groot, prominent geweven label met het Polo-wapen in detail oppakt, kijkt u vrijwel zeker naar de jaren 80 of begin jaren 90.

Tegen de jaren 90 begonnen labels weer te krimpen. UPC-barcodes verschenen op hangtags. De algemene esthetiek werd schoner en minimalistischer. En vanaf eind jaren 90 begonnen thermisch bedrukte labels die direct op de huid zitten (waarbij genaaide labels volledig werden vervangen) te verschijnen.

De merken dateren waarmee we het meest werken: Ralph Lauren, Tommy Hilfiger, Lacoste

Algemene regels zijn nuttig. Brandspecifieke kennis is waar echte precisie vandaan komt. Dit zijn de drie merken die ik het meest behandel bij Revaleur, en elk heeft zijn eigen labelgeschiedenis.

Ralph Lauren

De vroegste Polo by Ralph Lauren-labels, uit de late jaren '60 en vroege jaren '70, zijn eenvoudig. Wit borduurwerk op een donkerblauwe achtergrond, alleen de merknaam, geen polospeler-logo, geen uitgebreid wapen. Het merk werd in 1967 gelanceerd, dus alles wat beweert Ralph Lauren van vóór die datum te zijn, is onmogelijk.

Het logo met de polospeler werd prominenter in de late jaren '70. Tegen de jaren '80 werden de labels groter en uitgebreider, vaak met de volledige merknaam en soms de retailer. Het "grote label"-tijdperk van de jaren '80 en vroege jaren '90 is een van de meest gewilde periodes voor Ralph Lauren, en de grootte en het ontwerp van het label weerspiegelen dit. Sublijnen zoals Polo Sport, Polo Country (oorspronkelijk alleen "Country" gelabeld vóór midden jaren '90) en Polo Golf hebben elk hun eigen labelontwikkeling en hun eigen verzamelwaarde. Ik heb een volledige uiteenzetting geschreven in mijn gids over hoe een vintage Ralph Lauren polo te taxeren, wat de moeite waard is om naast deze te lezen.

Een belangrijk authenticatiepunt: de stiksels op echte vintage Ralph Lauren-labels zijn consistent en strak. Bij nepperds zien de borduursels er vaak ongelijk uit, is de marineblauwe achtergrond de verkeerde tint, of kloppen de lettertypeverhoudingen net niet. Het label moet stevig aanvoelen, niet dun of papierachtig.

Tommy Hilfiger

Tommy Hilfiger lanceerde zijn eerste kenmerkende collectie in 1985, dus niets met het label Tommy Hilfiger kan van vóór die datum zijn. Het klassieke vlaglogo in rood, wit en blauw werd het bepalende beeld vanaf eind jaren tachtig. Vroege vlaglabels uit deze periode zijn meestal groter en opvallender geplaatst. Gedurende de jaren negentig werd het logo alomtegenwoordig en leunde het merk sterk op streetwear en hiphopcultuur, waardoor oversized kledingstukken met vlaglogo's een van de meest gewilde categorieën in vintage herenkleding van vandaag zijn.

Het "Hilfiger Athletic" sublabel, met zijn schuine logovariant, werd specifiek gebruikt in de jaren 90 en werd begin 2000 stopgezet. Als je een Hilfiger Athletic label ziet, heb je een stuk uit de jaren 90. Het formaat van het neklabel veranderde ook door de jaren heen: eerdere labels waren korte rechthoeken, latere versies werden langere stroken met de vlag gebruikt als onderbreking tussen "Tommy" en "Hilfiger."

Lacoste

Lacoste is een fascinerend geval, want het merk produceert zijn iconische piquépolo al sinds 1933, wat echte vintage Lacoste behoorlijk oud maakt. Vroege labels uit de late jaren '60 en vroege jaren '70 zijn doorgaans eenvoudig, met het krokodillenlogo in een schone, ongecompliceerde vorm en zonder het gedeponeerd handelsmerksymbool. De verschijning van het ®-teken na het krokodillenlogo duidt over het algemeen op productie vanaf begin jaren '80. Land van herkomst is bijzonder nuttig bij Lacoste: stukken gemaakt in Frankrijk wekken veel interesse bij verzamelaars en dateren doorgaans van vóór de latere internationale productie-uitbreiding van het merk. Een Frans gemaakte Lacoste in goede staat uit de jaren '70 of begin jaren '80 kan gemakkelijk €80 tot €150 of meer opbrengen, afhankelijk van kleur en staat.

Voorbij het label: constructie-aanwijzingen wanneer het label ontbreekt

Labels worden eruit geknipt. Labels vervagen. Labels vallen eraf. Wanneer het label weg is of onleesbaar, bent u niet helemaal zonder bewijs. Het kledingstuk zelf bevat aanwijzingen.

Ritsen: Metalen ritsen zijn over het algemeen ouder. Kunststof of nylon spiraalritsen werden wijdverspreid vanaf de jaren 60. YKK, de Japanse ritsfabrikant, werd wereldwijd dominant in de jaren 60 en de YKK-stempel op een ritssluiting is op zich een dateringsaanwijzing. Eerdere ritsen dragen vaak Amerikaanse merknamen zoals Talon.

Stiksels en naden: Oudere, kwalitatief hoogwaardigere kledingstukken hebben de neiging om meer steken per inch en een fijnere afwerking te hebben. Franse naden, handgestikte zomen en zorgvuldige randafwerking zijn gebruikelijker bij stukken van vóór 1970. Naarmate de massaproductie in de jaren 70 en 80 toenam, werd de afwerking van naden meer gestandaardiseerd en soms minder verfijnd.

Knopen: Plastic knopen werden standaard vanaf de jaren 50. Eerdere knopen werden vaak gemaakt van natuurlijke materialen zoals hoorn, schelp of bakeliet. Een bakelieten knoop is een sterke indicator van productie van vóór 1950.

Maten: Vintage maten zijn niet hetzelfde als moderne maten. Een kledingstuk met maat 12 in echte vintage dameskleding past misschien dichter bij een moderne maat 6 of 8. Voor herenkleding zijn de snitten van oudere stukken vaak ruimer in het lichaam en korter in de mouwen. Halve maten (aangegeven met "½" achter het nummer) op dameskleding suggereren productie tussen ongeveer de jaren 40 en 70, toen deze maatconventie in gebruik was.

Een praktische stap-voor-stap methode voor het dateren van elk vintage kledingstuk

1. Controleer op een waslabel. Aanwezig of afwezig? Indien afwezig, is het waarschijnlijk van vóór 1971. Indien aanwezig, is het alleen tekst, gemengd of alleen symbolen? Dit vertelt je ongeveer in welk tijdperk je je bevindt.
2. Zoek het RN- of WPL-nummer op als het een Amerikaans kledingstuk is. Tel de cijfers. Vijf cijfers wijzen op de jaren 60 tot 70. Zes cijfers suggereren de jaren 80 of later. Zoek het op in de FTC-database als je de bedrijfsnaam wilt weten.
3. Controleer het land van herkomst. Komt het overeen met het tijdperk dat door het waslabel wordt gesuggereerd? Als er "Made in West Germany" staat, heb je een harde grens van 1990. Als er "Made in Hong Kong" staat, beperkt dat je tot een brede periode van de jaren 60 tot 80.
4. Zoek naar vakbondslabels. Voor Amerikaanse stukken bevestigt een ILGWU- of ACWA-label de binnenlandse productie en verkleint het tijdperk op basis van het specifieke labelontwerp.
5. Controleer de vezelinhoud en eventuele logo's zoals de Woolmark. Onthoud: Woolmark betekent minimaal na 1964. Genoemde synthetische vezels zoals Dacron of Orlon suggereren de jaren 50 tot 60.
6. Kijk naar het label zelf. Geweven of bedrukt? Eenvoudig of uitgebreid? Groot en vetgedrukt, of klein en minimaal? Vergelijk dit met wat je weet over de evolutie van het label van het merk.
7. Kruisverwijs je aanwijzingen. Wijzen ze allemaal naar hetzelfde decennium? Twee of drie overeenkomende aanwijzingen geven een betrouwbare datum. Eén aanwijzing alleen is een startpunt, niets meer.

Wat nauwkeurige datering eigenlijk waard is

Laat ik hier direct over zijn, want het is belangrijk. Een correct gedateerd stuk kan eerlijk geprijsd worden. Een incorrect gedateerd stuk misleidt de koper en schaadt uiteindelijk het vertrouwen. Ik heb stukken gezien die werden aangeboden als "jaren 70 Ralph Lauren" die duidelijk midden jaren 90 zijn, gebaseerd op het label. Niet per se een groot probleem wat kwaliteit betreft, maar de koper betaalt voor iets wat hij niet krijgt.

Omgekeerd heb ik stukken gevonden die slecht werden omschreven als "jaren 80" en die, na nauwkeuriger lezen van het label, echt begin jaren 70 bleken te zijn, wat ze interessanter maakte, niet minder. Weten hoe je labels moet lezen, betekent dat je kansen spot die anderen missen en voorkomt dat je te veel betaalt voor dingen die het niet verdienen.

Echte Polo Ralph Lauren stukken uit begin jaren 80 in goede staat, correct geïdentificeerd, kunnen afhankelijk van het stuk tussen de €60 en €120 verkopen. Een Polo uit midden jaren 90 in dezelfde kleurstelling kan €25 tot €45 kosten. Het label, correct gelezen, is het verschil tussen die twee bedragen. Dat is echt geld.