Hoe je vintage kledinglabels en -etiketten leest (een complete, eerlijke gids van iemand die dit dagelijks doet)

Elk vintage kledingstuk vertelt een verhaal. De snit, de stof, het stiksel. Maar het label vertelt je de feiten. Waar het gemaakt is, wanneer, onder welke regelgeving en door welk bedrijf. Door dertig seconden naar een label te kijken, kun je meer te weten komen over een kledingstuk dan de meeste mensen in een week onderzoek leren. Ik weet dit omdat ik het elke dag doe. Ik zoek, inspecteer en verifieer elk kledingstuk dat bij Revaleur binnenkomt, en het label is altijd het eerste waar ik naar kijk. Altijd.

Deze gids behandelt alles wat ik heb geleerd over het lezen van labels en kaartjes in vintage kleding. Niet alleen de algemene theorie, maar de specifieke, praktische details die echt helpen wanneer je op een markt staat, door een webshop scrollt of probeert te achterhalen of een Ralph Lauren-polo die je net hebt gevonden uit 1987 of 2003 komt. Dat zijn heel verschillende dingen, en het label zal je dat meestal vertellen.

Waarom het lezen van vintage labels belangrijker is dan de meeste mensen denken

Een label is evenzeer een juridisch document als een merkidentificatie. De informatie die erop staat – de stofsamenstelling, het land van herkomst, de wasvoorschriften – weerspiegelt de regelgeving die van kracht was toen het kledingstuk werd gemaakt. Die regelgeving veranderde op specifieke, goed gedocumenteerde momenten in de geschiedenis. Dat betekent dat een label ook een tijdstempel is.

De praktische reden waarom dit ertoe doet, is simpel. Een kledingstuk dat wordt omschreven als "Ralph Lauren uit de jaren 70" heeft een heel andere prijs dan een stuk dat uit 1998 blijkt te komen. We hebben het dan over het verschil tussen €90 en €25 in de tweedehandshandel, soms zelfs meer. Het begrijpen van het label beschermt jou als koper. En als je verkoopt, stelt accurate datering je in staat om met echt vertrouwen te prijzen en items eerlijk te omschrijven, en dat is waar kopers echt waarde aan hechten.

Labels zijn ook verbonden met authenticiteit. Er bestaat wel degelijk neppe vintage, en het label is vaak de eerste plek waar een reproductie door de mand valt. Goed worden in het lezen van labels is voor een deel ook goed worden in het herkennen van namaak. Ik heb een gedetailleerde gids geschreven over hoe je neppe vintage Ralph Lauren herkent als je dieper op dat specifieke merk wilt ingaan, maar de labelvaardigheden in deze gids zijn breed toepasbaar.

De anatomie van een vintage kledinglabel: waar kijk je eigenlijk naar?

De meeste kledingstukken hebben meer dan één label. Het is de moeite waard om te begrijpen wat elk label doet voordat je ze probeert te lezen.

• Het merklabel. Meestal in de nek aan de achterzijde of in de tailleband. Hierop staat de merknaam en soms het land van fabricage. Dit is vaak het meest visueel opvallende label en het meest bruikbaar voor merkspecifieke datering.
• Het waslabel. Meestal in de linkerzijnaad aan de binnenkant, of soms onder het merklabel genaaid. Bevat instructies voor wassen, drogen en strijken. De aan- of afwezigheid hiervan is een van de meest betrouwbare dateringsaanwijzingen die je hebt.
• Het label met stofsamenstelling. Soms gecombineerd met het waslabel, soms apart. Geeft de vezelsamenstelling weer. Absoluut cruciaal voor datering en om te begrijpen wat je daadwerkelijk koopt.
• Het maatlabel. Vaak gecombineerd met het materiaal- of waslabel. Conventies voor maten zijn in de loop der decennia en tussen landen drastisch veranderd, wat dit een nuttige context geeft.
• Het vakbondslabel. Een klein extra label, meestal naast of achter het merklabel genaaid. Te vinden op in Amerika gemaakte kledingstukken van ongeveer de jaren 30 tot eind jaren 80. Een van de sterkste signalen voor authenticiteit in vintage.
• Het label met het land van herkomst. Soms op het merklabel zelf, soms apart. De specifieke formulering en het genoemde land kunnen een kledingstuk precies dateren.

Laten we nu elk van deze in detail bekijken, want juist in de details wordt het echt nuttig.

Het waslabel: de meest betrouwbare aanwijzing voor datering

Hier is de regel, en het is een strikte: in de Verenigde Staten werden waslabels in 1971 wettelijk verplicht toen de Federal Trade Commission de 'Care Labeling Rule' uitvaardigde. Als een kledingstuk er Amerikaans uitziet en helemaal geen waslabel heeft, dan is het bijna zeker van voor 1971. Dat is een zeer nuttig stukje informatie.

Maar de tijdlijn van het waslabel gaat verder dan alleen de aan- of afwezigheid. Ook de indeling van de wasvoorschriften veranderde in de loop der tijd, en elke verandering geeft je weer een nieuw gegevenspunt.

• Helemaal geen waslabel: wijst sterk op een kledingstuk van vóór 1971 voor Amerikaanse makelij.
• Alleen uitgeschreven wasvoorschriften in volledige zinnen ("Handwas in koud water"): typisch voor de jaren 70 en tot in de jaren 80.
• Wasvoorschriften met symbolen én tekst: wijst meestal op de jaren 90 en daarna, omdat pictogramstandaarden breder werden geaccepteerd.
• Alleen wassymbolen, geen tekst: neigt naar eind jaren 90 of later, toen internationale ISO-normen de standaard werden.

Een belangrijke kanttekening: sommige fabrikanten voegden vóór 1971 vrijwillig waslabels toe. En bij sommige kledingstukken zijn de originele waslabels eruit geknipt, ofwel door een vorige eigenaar die ze irriterend vond, ofwel opzettelijk om de ware herkomst van het item te verhullen. Zie dit dus als een zeer sterke aanwijzing, geen absolute regel. Kruisverwijs altijd met ten minste één of twee andere signalen.

Voor Europese kledingstukken is het beeld iets minder eenduidig. Waslabeling was in Europa nooit op dezelfde manier uniform verplicht als in de VS, dus het ontbreken van een waslabel op een Europees stuk is minder definitief. Dat gezegd hebbende, de praktische regel blijft: hoe ouder het kledingstuk, hoe kleiner de kans dat er wasvoorschriften in staan.

Stofsamenstelling: wat de vezels vertellen over het tijdperk

In de VS trad de 'Textile Fiber Products Identification Act' in 1960 in werking. Hierdoor werd het verplicht om de vezelsamenstelling op kleding te vermelden. Als je dus een Amerikaans kledingstuk in handen hebt waar nergens de vezelsamenstelling wordt genoemd, kijk je naar iets van vóór 1960. Dat is een significante indicator.

Naast de wettelijke vereisten vertellen de vezels zelf een verhaal. Natuurlijke vezels domineerden tot de jaren 50 en 60. Katoen, wol, zijde. Daarna deden kunstvezels hun commerciële intrede en werden ze erg modieus. Polyester-mixen zijn extreem gebruikelijk in kledingstukken uit de jaren 70. Tegen de jaren 80 raakte polyester in de kwalitatieve herenmode enigszins uit de gratie en wonnen katoen- en wolmixen weer terrein bij merken als Ralph Lauren en Lacoste.

Een paar specifieke signalen die de moeite waard zijn om te kennen:

• 100% polyester of sterke polyester-mixen met een geweven label in een vetgedrukt of schreefloos lettertype wijzen bijna altijd naar de jaren 70.
• Een Woolmark-symbool op het label geeft aan dat het kledingstuk van na 1964 is, toen de Woolmark-certificering werd geïntroduceerd. Het Woolmark Blend-logo kwam in 1971. Het vinden van dit symbool verkleint je dateringsbereik nuttig.
• Helemaal geen vezelsamenstelling vermeld: vóór 1960 voor Amerikaanse kleding, of een Europees stuk van elke era voordat nationale vereisten van kracht werden.
• Acryl prominent vermeld als stof: dit materiaal werd vanaf de late jaren 50 commercieel wijdverspreid en domineerde betaalbare breigoed gedurende de jaren 60 en 70.

Het RN-nummer: een gratis, precies dateringstool dat de meeste mensen negeren

Op Amerikaanse kleding zie je vaak een nummer dat begint met "RN" op het label geprint of geweven. Dit staat voor 'Registered Number', een code uitgegeven door de Amerikaanse Federal Trade Commission om kledingfabrikanten, importeurs en distributeurs te identificeren. Het werd in 1952 geïntroduceerd.

Het nummer zelf wordt sequentieel uitgegeven, wat betekent dat het nummer bij benadering aangeeft wanneer het bedrijf zich registreerde. Het geeft je een "niet vóór"-datum, geen exacte productiedatum, maar het is nog steeds uiterst nuttig. Zo gebruik je het:

• RN-nummers onder 13670 werden uitgegeven tussen 1952 en 1959.
• Vijfcijferige RN-nummers vanaf 13670 duiden over het algemeen op registratie vanaf 1959 tot en met de jaren 70.
• Zescijferige RN-nummers wijzen op registratie vanaf de jaren 80.

Je kunt elk RN-nummer gratis opzoeken op rfrn.ftc.gov. Voer het nummer in en je krijgt de geregistreerde bedrijfsnaam, wat kan bevestigen of tegenspreken wat er op het merklabel staat, en soms nuttige details toevoegt over de herkomst van het kledingstuk. Deze tool wordt te weinig gebruikt. Ik gebruik het regelmatig als er iets niet lijkt te kloppen.

Amerikaanse kleding kan ook een WPL-nummer (Wool Products Label-nummer) bevatten, dat een vergelijkbare identificatiefunctie heeft, specifiek voor producten die wol bevatten. Deze kunnen ook worden doorzocht in dezelfde FTC-database.

Vakbondslabels: de vintage gouden standaard voor Amerikaanse kleding

Als je een klein label vindt met de tekst ILGWU (International Ladies' Garment Workers' Union), ACWA (Amalgamated Clothing Workers of America) of UGWA (United Garment Workers of America), heb je een echt vintage kledingstuk van Amerikaanse makelij in handen. Deze vakbondslabels verschenen op kleding gemaakt door vakbondsleden, voornamelijk van de jaren 30 tot eind jaren 80, en ze zijn een van de sterkste authenticiteitssignalen in vintage kleding.

Vakbondslabels zijn meestal direct achter of naast het hoofdmerklabel genaaid. Het ILGWU-label is het meest algemeen, en cruciaal is dat het ontwerp door de decennia heen meerdere keren veranderde, waardoor je het tijdperk verder kunt inperken:

• ILGWU met een scroll- of lintontwerp: ongeveer 1959 tot 1963.
• ILGWU met rond logo en eenvoudige tekst: ongeveer 1963 tot 1974.
• ILGWU met tekst "Look for the Union Label": geassocieerd met de campagne van midden jaren 70 tot midden jaren 80.

Een belangrijke nuance: vakbondslabels werden voornamelijk geassocieerd met de productie van dameskleding. Bij herenkleding kom je ze minder vaak tegen, hoewel de ACWA wel een aanzienlijke productie van herenkleding dekte. Ga er niet vanuit dat het ontbreken van een vakbondslabel betekent dat een herenkledingstuk niet vintage is.

Land van herkomst: een van de meest onderschatte label-aanwijzingen

Waar een kledingstuk is gemaakt, en hoe die informatie wordt vermeld, vertelt je veel. Er zijn een paar lagen aan dit verhaal.

Landen die niet meer bestaan

Als op het label "Made in Yugoslavia" staat, is het kledingstuk gemaakt tussen 1929 en 1992, toen Joegoslavië als land bestond. "Made in West Germany" of "Made in East Germany" plaatst een kledingstuk stevig vóór 1990. "Made in British Hong Kong" suggereert van vóór 1997. Dit zijn precieze, gratis stukjes informatie die je niet achteraf kunt vervalsen, omdat niemand "Made in Yugoslavia" op moderne kledingstukken print.

Het "Made in USA"-signaal

Een "Made in USA"-label betekent niet automatisch dat het zeer oud is, maar het is een betekenisvolle markering. Vanaf de jaren 90 verplaatste een groot deel van de productie van Amerikaanse merkkleding naar het buitenland. Een "Made in USA"-label op een Ralph Lauren, Tommy Hilfiger of soortgelijk merkstuk is een redelijke indicator voor productie van vóór de jaren 90, hoewel op zichzelf niet definitief. Veel merken hielden tot in de jaren 90 vast aan enige Amerikaanse productie.

De formulering van het land van herkomst doet er ook toe

De precieze formulering is veranderd. Oudere Amerikaanse labels vermelden vaak simpelweg de naam van het land zonder "Made in". Labels waarop alleen "England" of "Italy" staat, kunnen wijzen op een ouder tijdperk dan labels waarop staat "Made in England". Dit is een subtiele aanwijzing en niet waterdicht, maar het is de moeite waard om op te letten als je meerdere signalen kruist.

Het merklabel zelf: typografie, materialen en designevolutie

Het fysieke label, de stof waarvan het is geweven of geprint, het gebruikte lettertype, de manier waarop het is afgewerkt; deze zaken zijn in de loop der tijd allemaal veranderd en kunnen je helpen een kledingstuk te dateren zonder dat je andere informatie nodig hebt.

Labelmaterialen

• Geweven satijnen of taftlabels met geborduurde of jacquardtekst zijn typisch voor oudere kledingstukken, vooral van vóór de jaren 80. Ze voelen luxueus aan en rafelen vaak licht aan de randen.
• Hittegesneden of lasergesneden synthetische labels met strakke, verzegelde randen zijn een modern kenmerk. Als de randen van het label er perfect verzegeld uitzien en het materiaal als dun polyester aanvoelt, kijk je bijna zeker niet naar vintage.
• Lusgevouwen of eindgevouwen geweven linten zijn een constructietechniek uit het midden van de eeuw. Fijn geweven labels met zichtbare handmatige vouwen aan de randen suggereren productie van vóór de jaren 80.

Evolutie van typografie en logo

Dit is waar merkspecifieke kennis erg waardevol wordt. Merklogo's evolueren. Het gebruikte lettertype, de aan- of afwezigheid van een geregistreerd handelsmerksymbool, de exacte bewoording rond de merknaam; dit alles verandert op gedocumenteerde momenten in de geschiedenis van een merk. De Vintage Fashion Guild beheert een gratis online labelbron die labels archiveert op merk en decennium, en het is echt uitstekend voor kruisverwijzingen.

Merkspecifieke label-evolutie: Ralph Lauren, Tommy Hilfiger en Lacoste

Dit zijn de drie merken waar ik bij Revaleur het meeste mee werk, dus ik ken hun labelgeschiedenissen goed. Dit is het soort merkspecifieke detail dat de meeste algemene gidsen niet bevatten.

Ralph Lauren

De labelgeschiedenis van Ralph Lauren is rijk en complex omdat het merk zoveel sublijnen heeft. Maar sommige principes blijven consistent. Vroege Polo Ralph Lauren-labels uit de late jaren 70 en vroege jaren 80 hebben meestal een eenvoudiger, ingetogener ontwerp. Het polospeler-embleem verschijnt in verschillende labelformaten, maar het lettertype, de kleurstelling en de aanduiding van de sublijn evolueren allemaal. Stukken met het label "Polo by Ralph Lauren" in plaats van "Polo Ralph Lauren" wijzen vaak op een ouder tijdperk. Labels zonder land van herkomst, of met "Made in USA", wijzen op de periode vóór eind jaren 80. De aanwezigheid van een geregistreerd handelsmerksymbool (®) in plaats van een handelsmerksymbool (™) kan ook helpen om de tijd te bepalen, aangezien ® aangeeft dat het handelsmerk op dat moment formeel geregistreerd was.

Sublijnen doen er enorm toe bij Ralph Lauren. "Polo Sport", "Polo Country", "Chaps Ralph Lauren" en de diffusielijnen hebben elk hun eigen labelgeschiedenis. Een stuk met het label "Chaps by Ralph Lauren" in plaats van alleen "Chaps" is doorgaans ouder. Ik heb een gedetailleerde gids geschreven over hoe je een vintage Ralph Lauren-polo waardeert die hier veel dieper op ingaat.

Tommy Hilfiger

De labelevolutie van Tommy Hilfiger is bijzonder nuttig voor het dateren van items uit de jaren 90, de tijdperk waar de meeste kopers naar zoeken. Hilfiger-labels uit de vroege tot midden jaren 90 hebben meestal het klassieke rood-wit-blauwe vlaglogo in een vet, strak formaat. Het lettertype van de merknaam is kenmerkend en veranderde subtiel in de loop der tijd. Items uit de late jaren 80 en zeer vroege jaren 90 dragen soms een iets ander vlagontwerp. "Made in USA" verschijnt op eerdere stukken; tegen het midden tot eind van de jaren 90 was de productie aanzienlijk verschoven naar Azië. De aanwezigheid van een groot, opvallend vlaglabel op de borst in plaats van alleen in de nek wijst vaak op de jaren 90, toen het merk zwaar leunde op zijn logo-georiënteerde esthetiek.

Lacoste

Lacoste-labels zijn relatief strak en consistent, maar het krokodillenlogo zelf is veranderd. Eerdere Lacoste-stukken, vooral van vóór de jaren 80, hebben vaak een gedetailleerdere, fijn geborduurde krokodil. De lichaamsvorm, het oog, de krul in de staart; deze details verschoven door de decennia heen. Ook het lettertype en de kleur van het label evolueerden. Echte vintage Lacoste uit de jaren 70 en vroege jaren 80 heeft vaak een geweven label in een schreefloos lettertype met een andere kleurencombinatie dan moderne stukken. Het land van herkomst op oudere Lacoste-stukken was vaak Frankrijk of, voor stukken die in bepaalde markten werden verkocht, een gelicentieerd productieland, wat op zichzelf kan helpen bij de datering.

Copyrightjaren en datumcodes

Sommige kledingstukken hebben een auteursrechtjaar direct op het label, hetzij op het hoofdlabel van het merk, hetzij op een klein extra label. Dit is de meest directe informatie over de datering die je kunt vinden. Begin hier wanneer je een kledingstuk onderzoekt, want als het aanwezig is, bespaart het je veel werk.

Twee belangrijke nuances. Ten eerste kan het auteursrechtjaar verwijzen naar wanneer het ontwerp van het merk of logo werd auteursrechtelijk beschermd, niet wanneer het specifieke kledingstuk werd vervaardigd. Een kledingstuk uit 1995 kan een label dragen met een auteursrechtdatum uit 1972, als dat het moment was waarop het oorspronkelijke logo-ontwerp werd geregistreerd. Het auteursrechtjaar geeft je dus een "niet vóór"-ondergrens, maar niet noodzakelijkerwijs een precieze productiedatum.

Ten tweede verschijnen datumcodes soms in niet voor de hand liggende formaten. Een code als "SP78" duidt op een kledingstuk uit de voorjaarscollectie van 1978 van een merk. "F89" zou herfst 1989 suggereren. Deze conventies variëren per merk, dus het is de moeite waard om de specifieke conventies te kennen van het merk dat je onderzoekt.

Maatlabels en wat ze je vertellen over het tijdperk

Maatconventies zijn in de loop van de decennia aanzienlijk verschoven. Dit is belangrijk voor zowel de datering als de pasvorm. Een kledingstuk met het label "Medium" in 1975 zal doorgaans aanzienlijk kleiner zijn dan een modern "Medium". Vintage maten vallen klein uit volgens de huidige normen, en hoe ouder het kledingstuk, hoe sterker dit doorgaans is.

Sommige oudere kledingstukken hebben numerieke maten in plaats van small, medium en large. Een overhemd voor heren met het label "15½" verwijst naar de boordmaat in inches, wat de dominante conventie was in de Amerikaanse en Britse herenmode gedurende een groot deel van de 20e eeuw. Het zien van dit formaat op een label is op zichzelf al een dateringssignaal.

Kledingstukken zonder maatlabel, of met een handgeschreven of gestempelde maat in plaats van een geprinte, zijn vaak erg oud of op maat gemaakt. Dit is het vermelden waard.

Wat te doen als het label ontbreekt of verwijderd is

Labels worden verwijderd. Soms omdat ze ongemakkelijk waren. Soms opzettelijk, om de oorsprong of authenticiteit van een stuk te verhullen. Een ontbrekend label is op zichzelf niet per se een waarschuwingssignaal, maar het betekent wel dat je op andere aanwijzingen moet vertrouwen. Hier is waar ik naar kijk als labels afwezig of beschadigd zijn:

• Het stiksel en de constructie. Kettingstiksels, het aantal steken per centimeter, het type naden; dit alles is in de loop van decennia geëvolueerd. Oudere kledingstukken hebben vaak een zwaardere, meer doordachte constructie.
• Het gewicht en het gevoel van de stof. Katoen van vóór 1980 is merkbaar zwaarder en dichter dan moderne equivalenten. Een dik, grof geweven Oxford overhemd van katoen dateert vrijwel zeker van vóór 1990.
• Hardware en fournituren. Ritsen, knopen en de manier waarop knopen zijn bevestigd, alles is veranderd. Metalen ritsen met specifieke merken (YKK werd wereldwijd dominant vanaf de jaren zeventig) kunnen helpen bij het dateren van een stuk. Knopen van natuurlijk parelmoer of corozo in plaats van gegoten plastic duiden vaak op een oudere vervaardiging.
• De snit en het silhouet. Plaatsing van de schouders, breedte van de revers, taillehoogte van de broek; dit zijn decennium-specifieke kenmerken. Een broek met een hoge taille en wijde pijpen is onwaarschijnlijk uit 2005.

Een praktische stapsgewijze aanpak: hoe lees je een vintage label in zestig seconden

1. Zoek eerst alle labels. Draai het kledingstuk om. Controleer de achterkant van de nek, de zijnaad, de tailleband. Tel hoeveel labels er zijn voordat je ze gaat lezen.
2. Zoek naar een auteursrechtjaar of datumcode. Indien aanwezig, noteer dit als je ondergrensdatum.
3. Controleer op een wasvoorschrift. Aanwezig of afwezig? Indien afwezig bij wat een Amerikaans kledingstuk lijkt, kijk je waarschijnlijk naar kleding van vóór 1971.
4. Lees de stofsamenstelling. Vermeld of niet? Welke vezels? Geen vermelding wijst naar vóór 1960 voor Amerikaanse stukken.
5. Lees het land van herkomst. Bestaat het land nog in die vorm? Wat vertelt de bewoording je?
6. Zoek naar een vakbondlabel. ILGWU, ACWA, UGWA. Indien aanwezig, noteer het ontwerp om het tijdperk te bepalen.
7. Zoek het RN-nummer indien aanwezig. Tel de cijfers. Vijf of zes? Zoek het op op rfrn.ftc.gov als je even tijd hebt.
8. Onderzoek het materiaal van het label en de typografie. Geweven of geprint? Hittegesneden randen of met de hand gevouwen? Letterstijl? Komt het overeen met het tijdperk waar je op uitkomt?
9. Vergelijk ten minste twee signalen voordat je een conclusie trekt. Eén aanwijzing kan misleidend zijn. Twee of drie die dezelfde kant op wijzen, geven je echte zekerheid.

Labels, authenticiteit en prijs: alles op een rij

Ik wil direct zijn over waarom dit in de praktijk belangrijk is. Wanneer ik een vintage kledingstuk inkoop voor Revaleur, is het lezen van labels de manier waarop ik verifieer of de prijs die ik betaal, en de prijs die ik bepaal, eerlijk en accuraat is. Een vintage Ralph Lauren kabeltrui uit de jaren tachtig in uitstekende staat kan tussen de €85 en €140 waard zijn, afhankelijk van het specifieke stuk. Een soortgelijk kledingstuk uit 2001, ten onrechte gelabeld als jaren tachtig, is misschien €30 tot €45 waard. Het label vertelt me welke ik in handen heb.

Voor kopers geldt dezelfde logica in omgekeerde volgorde. Als je een premie betaalt voor vintage, heb je het recht om te verifiëren wat je daadwerkelijk koopt. Het label is je bewijs. Een verkoper die geen duidelijke foto's van het label kan of wil laten zien, is een verkoper die ik met voorzichtigheid zou benaderen. Ik heb hier uitgebreider over geschreven in mijn gids over hoe je weet of vintage kleding het kopen waard is, die de bredere vraag van waarde behandelt, verder dan alleen het label.

Goed worden in het lezen van labels vergt oefening, maar niet zoveel als je misschien zou verwachten. Na een paar dozijn labels met aandacht te hebben gelezen, worden de patronen snel en instinctief. Je hoeft er niet meer over na te denken en begint het gewoon te zien.

Als je tot zover bent gekomen, weet je nu meer over het lezen van vintage kledinglabels dan het overgrote deel van de tweedehandskopers. Die kennis is echt nuttig, of je nu op een markt jaagt, online biedt, of gewoon probeert te begrijpen wat je al bezit.

Bij Revaleur heeft elk stuk dat we vermelden precies dit proces doorlopen. De labels zijn gelezen, het tijdperk geverifieerd, de staat eerlijk beoordeeld. Als je op zoek bent naar zorgvuldig geselecteerde vintage en tweedehandse designerkleding, van Ralph Lauren en Tommy Hilfiger tot Lacoste en daarbuiten, ben je van harte welkom om een kijkje te nemen in onze voorraad.